6/10/2013



''Hiçbir şeye şaşmamak, çok akıllı olmanın belirtisidir derler; bence aynı ölçüde ve aynı güçte ahmaklık belirtisidir de.''

Dostoyevski - İdiot (Budala)



Neden önce kendimiz dururken, baskalarını anlamak isteriz ki!
İyi bir öğrenciysek, benliğimiz üzerine edindigimiz görgü, bizi adam etmeye yeter de artar bile…



Ölünmüyormuş.

Saçlarımdaki beyazlar çoğaldı işte.

Geceleri uyuyamaz oldum. Ki bilirsin uykuyu çok severim.

Gülüyorum. Zaman zaman gözlerim doluyor ama gülüyorum.

Bir sürü yeni insanla tanıştım. Tanıştım ki onların hikayesini dinleyip kendimi unutayım.

Olmadı.

Yine en çok ben anlattım. Yine hep ben üzüldüm.

Yürürken birden bir şarkı duydum yolda, hüngür hüngür ağladım.

Ama ölmedim.

Çirkinleşmedim, kendimi kaybedip sağa sola saldırmadım.

Eve gelmek istemedim hiç.

Ama ölmedim işte.

Ölmek neyse artık.

Adın olsun

Ben seni seviyorum ve bundan daha değerli tek bir şey daha yok.

Herkes seni sever bilirsin, sen sevilmeyecek biri değilsin ki.

Ama ben sadece sevmem.

Ben çok severim. Korurum, her sorunun cevabı olurum, her üzüntünün içinde gülümsemen olurum, dostun olurum, sırdaşın olurum. Her şeyin olurum bi anda, inanamazsın.

Seni üzmemin faturasını seni sevdiğime bağlamam. Ben bilirim nasıl sevilir bi insan.

Ama seni herkes sever bilirsin.

Ben böyle bildiklerin gibi sevmem. Herkes benim gibi sevsin bile istemezsin. Ben tüm hücrelerinin en ücra köşesine kadar severim. Başka kimse sevmese de olur dersin.

Ben sevmeyi seviyorum.

Ben seni sevmeyi daha çok seviyorum.

Ve sen buna sonuna kadar layıksın.

Senin adın çok sevmek olsun.

Yakışsın.

Her yanına bulaşsın.

En büyük cezan olsun da, peşini bırakmasın.
biri bana daktilo hediye etsin,.. hadi n'olur ya..


dertli gönüllere giren..