atlı köşk / istanbul

münacaat

etraf dolu..

aşk acısı yemişler, yememişler, bi daha hayata dönemedim kimseleri sevemedim ipine tutunmuşlar, iyi insan türküsü tutturup gidenler, bilmeden salak yerine koyanlar, göz göre göre salak yerine koyanlar, umursayanlar, umursamayanlar..

O kadar çok ki skalamızın portföyü. Her duyguya meyleder, her duygunun esiri olur ya da olur-muş gibi yapar hale gelmişiz. gelmişsiniz desem kendimi sıyırır mıyım? Evet birazcık...

Güzel hatıralar bi yerde dursun.. öğrenilen çok şey var. Ama hepsini müsaadeyle elimin kenarıyla koyuveriyorum bir yere. Ne diyordu filmde? denemedim demezsiniz :) önce bir çalkalayın seven sevmeyen yanları..

Olmuyor mu? Aynı mı tas, hamam, tellak vs.. eh denemedim demeyin, zorla güzellik olmuyorsa vardır bi nedeni?..

yolunuz uzun zamandır hiç kimseyi sevmemiş biriyle kesişirse bir gün, çalkalayın. Dibine çökmüş olabilir seven yanları.
en azından denemedim demezsiniz.

Zamanla kırılan kalbi nihayetinde su alıp battı. sonra ne sevmesi kaldı ne de naif bir duygusu..çevirdi başını arabanın camından dışarı, titredi dudakları, indi gözyaşları. bir şarkı çalmaya başladı ve dedi ki “bugün sen çok gençsin yavrum, hayat ümit, neşe dolu… bu son olsun bu son.”

az şekerli bi kahve yap, sade içemiyorum afitap!

benim elim 20 yıl burda kalabilir mi öğretmenim?:)