13.07.2017

Bizi mutlu eden şeylerin, mutlulukla hiçbir ilgisinin olmadığını anlamak için acaba daha kaç acının ortasında kahkaha atmamız gerekecek?

Hırpalanmış yerlerinden öperim..

Selamlar, sevgiler

07.07.17

büyümemde
delirmemde
ve yalnızlığımda emeği geçen herkesin
gözlerinden öperim.

Bi kelimeyle kestirip atılacak herşeye paragraflar döşedim..bu yorgunluğun sebebi kesinlikle o...

ne güzel şarkıymış..

dağa taşa çare yıldız yazasım geldi..

Bi yangin merdiveninde oturup bunu yazmak..
Gercekten bazen ne kadar saçma olabiliyormuş herşey. Ne kadar dışında kalabiliyormuşsun hayatın.
İşte o dışarda olmak diye bisi var.
Var yani..

bi yol ver Ya Rabbim! Sonu huzur olan.

Herkes bir köşe yapmalı kendine nerde barınıyorsa (barınmak olarak anmalıyım bunu).. kendinden bişi olmalı. Kitabı, dergisi, çiçeği, koltuğu..

N.Hikmet'i tam da burda anmasam olmaz..
Ölüm yıldönümü.

BİR AYRILIŞ HİKAYESİ

Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya
çıldırasıya...

Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...

Kadın erkeğe dedi ki:
-Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..

Ve ben artık
biliyorum:
Toprağın -
yüzü güneşli bir ana gibi -
en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..

Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olan parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen
yürümelisin,
Sen
yürümelisin,
beni bırakarak...

Kadın sustu.
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere...
Kapandı bir pencere...
AYRILDILAR...

N.Hikmet