9/20/2015

ben gibi.

Büyümüş gibi görünmek,

Sanki hiç sevmemiş

Hiç üzülmemiş

Hiç yıpranmamış görünmek en sevdiğim.

Gürültülü saçlarıma gençliğimi ektim.

Güldüm.

Bazen en fazla gülümsedim

Hayat garipti.

Hayat, denize bakmanla, ne oldu neyin var diye sorana kafanı çevirip bakman arasındaki zaman dilimiydi. O zaman diliminde gözünün dolup, dolanın boşalıp sonra ilk kafanı çevirişindeki hiç bişey olmamışlıktı.

Ben gibi.

Ancak öldükten sonra değeri anlaşılacak biriyim.

adımı midyecinin durduğu sokağa versinler.

vay be.

9/15/2015

cicero

 

Cicero, Philippicae 2.115-118’den: “Mahkemelerden korkmuyorsun!”

(Cicero’dan Marcus Antonius’a)

“Mahkemelerden korkmuyorsun. Suçsuzluğun yüzünden korkmuyorsan seni överim, ancak elindeki kaba güç yüzünden korkmuyorsan, mahkemelerden bu şekilde korkmayan kişinin gerçekte neyden korkması gerektiğini henüz anlamamışsın demektir. (116) Senden silahlarla uzak tutuldukları için cesur adamlardan ve seçkin vatandaşlardan korkmuyorsan, inan bana, kendi adamlarından kork, zira sana uzun süre katlanmayacaklar… (118) İnsanlar Caesar’a katlanmadı,  sana mı katlanacaklar? Bana inan, bundan sonra insanlar adeta birbirleriyle yarışırcasına bu işe koşacak ve seni ortadan kaldırma olanağının gecikmesini beklemeyecekler.”

Çev.  C. Cengiz Çevik

9/14/2015

çocukluk.. :)


içime atacak yer kalmadı galiba.
hepsi dışımdan süzülüyor..